Wieczór modlitwy, Słowa i ciszy w kaplicy św. Józefa
W piątek, 30 października, w kaplicy św. Józefa odbyło się nabożeństwo „Moc Świętych”, którego myślą przewodnią były słowa Jezusa: „Wy jesteście przyjaciółmi moimi” (J 15, 14).
Był to wieczór modlitwy, refleksji i spotkania z Chrystusem, któremu towarzyszyła obecność relikwii świętych i błogosławionych. Ich życie przypomina nam, że Ewangelia nie jest jedynie piękną opowieścią ani zbiorem zasad, ale drogą, którą można przejść naprawdę – drogą prowadzącą do świętości.
Na początku spotkania wybrzmiało ważne pytanie: czy Jezus jest naprawdę moim Przyjacielem? Czy jest tylko Kimś, o kim wiem, czy Kimś, z kim rzeczywiście żyję?
Centralnym punktem wieczoru była konferencja ks. Michała, oparta na Ewangelii według św. Jana (J 15, 9–17). Kapłan zwrócił uwagę na trzy istotne wymiary prawdziwej przyjaźni: bliskość, poznanie i pragnienie bycia razem. Przyjaciel to ktoś, z kim chcemy utrzymywać kontakt, komu powierzamy nasze radości i troski, kogo stopniowo poznajemy coraz głębiej.
Te same wymiary możemy odnaleźć w relacji człowieka z Jezusem. Przyjaźń z Nim nie polega jedynie na sporadycznym spotkaniu czy pamiętaniu o Bogu w ważnych chwilach. To codzienna obecność, rozmowa na modlitwie, poznawanie Jego słowa i pragnienie życia blisko Niego.
Szczególnym świadectwem takiej przyjaźni są święci i błogosławieni. Ks. Michał przywołał postać bł. Karoliny Kózkówny, która jako szesnastoletnia dziewczyna pozostała wierna wyznawanym wartościom i oddała życie, broniąc swojej godności i czystości. Jej historia pokazuje, że prawdziwa przyjaźń z Chrystusem może być silniejsza niż strach i zagrożenie.
Wspomniał również błogosławionych franciszkanów – Michała Tomaszka i Zbigniewa Strzałkowskiego, którzy oddali życie w Peru. Ich posługa wśród ubogich, chorych i potrzebujących, budowanie wodociągów, rozdawanie żywności i głoszenie pokoju stały się świadectwem miłości, za którą zapłacili najwyższą cenę.
Nie zabrakło także odniesienia do bł. Elżbiety Róży Czackiej, która pomimo utraty wzroku poświęciła swoje życie osobom niewidomym, oraz św. Jana Pawła II, odważnie głoszącego Chrystusa na całym świecie.
Wszystkie te historie prowadzą do jednego wniosku: świętość rodzi się z bliskiej relacji z Jezusem. Święci nie byli ludźmi pozbawionymi słabości. Byli ludźmi, którzy pozwolili Chrystusowi działać w swoim życiu. Dlatego mogą być dla nas drogowskazami na drodze wiary.
Modlitwę zakończyło wspólne odśpiewanie Litanii do Wszystkich Świętych, a następnie indywidualne błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem i losowanie swojego świętego Patrona. Był to szczególny moment osobistego zawierzenia Jezusowi swoich spraw, rodzin, trudności i pragnień.
Po zakończonym nabożeństwie uczestnicy spotkali się jeszcze na wspólnej agapie, która stała się okazją do rozmów, radości i budowania wspólnoty.
Dziękujemy wszystkim, którzy zaangażowali się w przygotowanie i organizację tego wieczoru, za wspólną modlitwę, śpiew i obecność.
Niech świadectwo świętych pomaga nam odkrywać, że świętość nie jest czymś odległym i niedostępnym. Zaczyna się od przyjaźni z Jezusem – od codziennego bycia blisko Niego.
Bo przecież najważniejsze pytanie nie brzmi: ilu świętych znamy? Ale: czy sami chcemy zaprzyjaźnić się z Jezusem?




















